کلیۀ سوانح در یک ظرف مکانی و زمانی رخ میدهند، بنابراین وقوع یک حادثۀ n- مؤلفهای، دارای دو مولفۀ زیرساختی مکان و زمان است. اگر کلیۀ مؤلفههای یک سانحه با مولفههای بنیادی مکانی و زمانی قابل اعتماد که با دقت کافی استخراج شدهاند ادغام شوند، طراحی استراتژیک مقابله با سوانح میتواند بهبود قابل توجهی یابد. این دادههای مکان- زمان مرجع شده در یک سیستم اطلاعات مکانی (GIS) جهت پردازشهای بعدی و مدیریت داده ذخیره میشوند. برای مکانمند و زمانمند کردن اطلاعات سوانح و حوادث، دامنۀ وسیعی از ابزارهای کسب داده در اختیار است که میتوانند در روی زمین و یا در سکوهای هوایی و فضایی مورد استفاده قرار گیرند. نمونههایی از این ابزارها عبارتند از: سنجندههای ماهوارهای با قدرتهای تفکیک زمانی، مکانی، رادیومتری و طیفی مختلف، رادیومترها، سنجندههای مایکرویو، اینترفرومتری، سنجندههای ارتفاعیابی و ثقل سنجی، پویش لیزری، دوربینهای مستقر در هواپیما یا هلیکوپتر و سایر تجهیزات زمینی گرایشهای ژئوماتیک و ژئوفیزیک. این طیف وسیع سیستمهای تولید داده که میتوانند میلیونها گیگا بایت داده تولید نمایند میبایست در یک سیستم اطلاعات مکانی ثبت، تحلیل و تلفیق گردند. استخراج اطلاعات هندسی، رادیومتریکی و موضوعی توسط آلگوریتمها صورت میگیرد و سپس اطلاعات استخراج شده در بانک اطلاعاتی جهت پردازشها و تجزیه و تحلیلهای بعدی ذخیره میشوند. قطب علمی مهندسی نقشهبرداری و مقابله با سوانح طبیعی در کلیۀ فرآیندهای اخذ داده، مکان مرجع کردن آن، استخراج اطلاعات از دادهها (data mining)، استخراج اطلاعات مکانی در فرمتهای سلولی، و برداری، تلفیق، مدلسازی، شبیهسازی، کاربرد، تبادل اطلاعات برای اهداف از پیش تعریف شده در ارتباط با سوانح، در حیطۀ پژوهشهای محض و کاربردی فعالیت داشته است و در حال حاضر قسمت قابل توجهی از بنیۀ تجهیزاتی و پژوهشی خود را برای کمک به مهندسی بحران متمرکز کرده است.